Salvatore Quasimodo

Het poëtische oeuvre van de Siciliaanse dichter Salvatore Quasimodo (het accent ligt op de i) valt uiteen in twee periodes. In de eerste periode (de jaren 1920-1930) was Quasimodo, samen met Ungaretti en Montale, een van de vertegenwoordigers van het ermetismo, de hermetische poëzie. De dichter houdt zich vooral met het woord, de mythe, de Griekse cultuur en zijn verbanning (in feite uitwijking) naar het vasteland: Sicilië is nadrukkelijk aanwezig. Door het uitschakelen van de syntactische verbanden en het naast elkaar plaatsen van losse verbale elementen creëert Quasimodo een heel eigen poëtische taal en universum. Het resultaat is een gebundeld gedicht van een grote poëtische intensiteit.

Uit deze periode dateert zijn beroemdste gedicht: Ed è subito sera. Het telt slechts drie verzen.

Ognuno sta solo sul cuor della terra
trafitto da un raggio di sole:
ed è subito sera.
Ieder staat alleen op het hart van de aarde
doorboord door een straaltje zon:
en snel valt de avond.

De mens is veroordeeld tot eenzaamheid in een toestand van pijn (doorboord). Toch wordt hij “verwarmd” door de zon. Maar het slotvers neemt alle illusie weg! Toch had ik als vertaling van subito liever opeens gehad i.p.v. snel.

Het male di vivere, het onbevredigde levensgevoel ten tijde van het fascisme, doet de dichter zijn toevlucht zoeken in een magische wereld. Met woorden probeert hij de fascinatie van die realiteit te duiden: het woord wordt een middel om de wereld die achter de dingen ligt te vatten, een gedachte die we bij die andere Italiaanse Nobelprijswinnaar terugvinden, Eugenio Montale.

In Quasimodo’s tweede periode valt het accent op de inhoud. Dit gebeurde onder de druk van de oorlog en de naoorlogse periode. Quasimodo’s poëzie krijgt duidelijke sociale en politieke accenten . Hoe kun je poëzie schrijven die een louter taalspel is, als mensen vallen in een oorlog?

In het gedicht Aan de wilgentakken lees je een duidelijke zelfkritiek.

En hoe konden wij ook zingen
met de vreemde voet in ons hart (…)
onder het klagend geblaat van de kinderen
onder de donkere schreeuw van een moeder die haar zoon
gekruisigd aan een telegraafpaal trof?

De Italiaanse intellectuelen wilden na Wereldoorlog II de mens herscheppen, een betere maatschappelijke orde inrichten en Quasimodo was ervan overtuigd dat de poëzie hierin een belangrijke rol kon spelen.


De mooiste van Quasimodo door Koen Stassijns, Ivo van Strijtem

De reeks De mooiste van… is gewijd aan bekende en minder bekende buitenlandse dichters. In het volume dat aan Quasimodo is gewijd, vind je er een bloemlezing van gedichten uit beide periodes. Die worden in de oorspronkelijke tekst en in vertaling afgedrukt.
Salvatore Quasimodo kreeg in 1959 de Nobelprijs voor literatuur. Vandaag is hij enkel bekend bij italianisanten. Deze uitgave kan daar misschien verandering inbrengen.

 

 

 

 

 Keer terug naar de homepage Italiaanse kunst

Ga naar de homepage Umbria/Toscana

 Ga naar verhuur vakantiewoningen in UmbriŽ

 Ga naar verhuur vakantiewoningen in Toscane

Uw portaalsite over Italië: www.casa-in-italia.com (informatie en verhuur)