Oriana Fallaci

Bij de dood van een controversiële journaliste, september 2006

Oriana Fallaci zal herinnerd worden als een van belangrijkste journalisten van de 20e eeuw. Bekend zijn de woorden van Kissinger dat hij zich nooit zo slecht heeft gevoeld als na een interview met haar. Zij interviewde in 1979 Khomeini. Die wilde het interview enkel toestaan als ze zich het hoofd bedekte! Ligt daar de oorsprong van haar islamofobie?

Reeds in haar vroege jaren, de sixties, stond zij ter discussies. Maar het meest kritiek kreeg zij na de publicatie van haar boek De woede en de trots. Fallaci had intussen Italië verlaten en had zich gevestigd in Manhattan.

Het boek - of moeten we hier het woord pamflet gebruiken? - mag als islamofoob beschouwd worden. Fallaci, die stamde uit de niet-christelijke linkerzijde, ontpopt er zich als een vurig verdedigster van de stellingen van de katholieke rechterzijde. Vooral de uitspraak dat Arabieren "stinken en kweken als konijnen", zetten kwaad bloed. Ze klaagde ook het gebrek aan democratie aan in de Arabische landen en de onderdrukking van de vrouw, maar dit zijn zeker niet de belangrijkste thema's van het boek.

Voor Fallaci staat Islam gelijk aan armoede, immigratie en terrorisme. Ze speelde hierbij in op de buikgevoelens die in brede lagen van de Europese landen leven. Ze was geen extremiste zoals Le Pen of de Lega Nord, maar als geapprecieerde journaliste werd haar stem in brede kringen beluisterd.

Volgens de rechterzijde was zij een de figuren die Europa uitnodigde om zelbewust te worden, bewust van zijn eigen traditie, geschiedenis, identiteit en waardigheid. (Dit was de commentaar van Fini, de de leader van de post-fascistische Alleanza Nazionale)

Toeval of niet: tussen de dood van de journaliste en de aanval van paus Benedictus 16 op de Islam lagen slechts enkele dagen.

De woede tegen de uitspraken van Ratzinger en het boek van Fallaci zijn te vergelijken met de kritiek op de Duivelsverzen van Salman Rushdie en de Mohamed-cartoons.

Hier de recensie die ik in 2003 schreef:

Oriana Fallaci, De woede en de trots

Oriana Fallaci is, zeker in het buitenland, een van de bekendste Italiaanse journalisten. Zijzelf verkiest de term “schrijver” en spreekt nooit het woord journalist uit. Haar bekendste eigenschap is haar durf. Zij is nooit verlegen om een gewaagde uitspraak. Zij heeft personen ontmoet die niet zo gemakkelijk interviews afstaan: de Dalai Lama, Ali Bhutto, Henry Kissinger, Willy Brandt, de Ayatollah Khomeini. Heden ten dage brengt ze haar leven door “in ballingschap” (zo noemt ze het zelf) in Manhattan. Ze vergelijkt zichzelf met die andere grote Florentijnse banneling, Dante! Na de aanslag op de Twin Towers besloot ze het stilzwijgen dat ze zichzelf had opgelegd (ze werkt aan een magnum opus) te doorbreken. In een krantenartikel van enkele bladzijden heeft ze haar emoties en haar gedachten neergezet, over het Vaderland, over Amerika, over de Islam. Dit artikel verscheen op 29/09/2001 in de Italiaanse kwaliteitskrant Corriere della Sera en werd naderhand omgewerkt tot een afzonderlijke publicatie. Het is een soort J’accuse geworden, waarbij alles wat maar met de Islam te maken heeft, wordt afgebroken en aangeklaagd. Volgens Fallaci moet het Westen (of de beschaving) een nieuwe Kruistocht op het getouw zetten. Want de Omgekeerde Kruistocht, waar de Islam nu mee bezig is, moeten we een halt toeroepen voor het te laat is. Het heeft geen zin mensen te respecteren die ons ook niet respecteren. Islam en democratie: een onmogelijke combinatie. Oorlogszuchtige taal wordt daarbij niet geschuwd. “Wat mij betreft, laat het oorlog zijn! Tot de laatste snik” Ik dacht eerst dat ik woorden van Bush las! Voor de volledigheid voeg ik echter eraan toe dat de oorlog waarover sprake, niet tegen Irak gericht is maar tegen Osama Bin Laden. De Islam is geen humane godsdienst, want hij leidt tot oorlog. Voortdurend wordt de vergelijking gemaakt met het nazisme en fascisme (“Bin Ladens grote leraar, Hitler”) dat zij als jong meisje nog heeft meegemaakt. (Haar familie stond in het verzet). Dat de Islam, de Arabieren, ook een eigen bijdrage hebben geleverd tot de cultuur, lacht Fallaci weg: het zijn niet de Arabieren die de wiskunde hebben uitgevonden, maar Europese denkers. Amerika, de USA, zijn het grote voorbeeld waarnaar de hele wereld, ook Europa, moet opkijken. Amerika is het land van de Vrijheid en de Gelijkheid (met hoofdletters in de tekst). Het minste dat je kan zeggen van dit pamflet, is dat het klaar en helder is. Of de Europese intellectuelen en publieke opinie het met Fallaci eens zullen zijn, durf ik te betwijfelen.

 Keer terug naar de homepage Italiaanse kunst

Ga naar de homepage Umbria/Toscana

 Ga naar verhuur vakantiewoningen in UmbriŽ

 Ga naar verhuur vakantiewoningen in Toscane

Uw portaalsite over Italië: www.casa-in-italia.com (informatie en verhuur)