De Kruisiging van Castiglion Fiorentino

De provincie Arezzo beschikt over een viertal Kruisigingen die teruggaan op de 13e eeuw. Terwijl veel schilderijen die op hout werden geschilderd, in stukken werden gezaagd (denk aan de Maestà van Duccio....), bleven de Kruisigingen meestal in hun integraliteit bewaard, wegens de speciale verering van de christenheid voor het Kruis.

Het oudste en meest prestigieuze is de Kruisiging die oorspronkelijk aan Cimabue werd toegeschreven. Je ziet het: we zitten in het begin van de Italiaanse schilderkunst. Het gaat terug tot de jaren 1280 en bevindt zich in de San Domenico van Arezzo.

Vervolgens komen de "Franciscaanse" Kruisigingen uit de San Francesco di Arezzo en die van Pinacoteca Comunale van Castiglion Fiorentino. Het vierde werk, later te situeren, is van een Siënese kunstenaar, misschien van Segna di Bonaventura, en te dateren rond 1319.

De Kruisiging van Castiglion Fiorentino is pas gerestaureerd. Boeiend is de vergelijking tussen het kunstwerk voor en na de restauratie.

Het schilderij werk is waarschijnlijk in verband te brengen met de boeiende figuur die frate Mansueto was. Hij was een medewerker van maar liefst vier pausen, bewerker van de vrede tussen Pisa en de paus (1257). Hij kreeg als laatste opdracht van Alexander IV, in 1258, de opdracht om als pauselijk gezant te onderhandelen tussen Engeland en Frankrijk. Mansueto kreeg uit dankbaarheid van Louis IX twee relikwieën, een fragment van het Kruis van Christus en een doorn uit de Doornen Kroon.

De restauratie van de enorme Kruisiging (groter dan 4 op 3 meter) begon in nel 2002, door Paola Cardinali en Alberto Spurio-Pompili. In hun studie die verscheen na de restauratie, "Croci dipinte tra Due e Trecento" (Edifir, 2008), wijzen zij op de grote kwaliteit van het werk. Je mag het zeker niet beschouwen als zomaar een kopie van de Kruisiging van Cimabue in Arezzo. Het gaat om een kunstenaar van eerste rang.

Het haar van Christus is achter het hoofd vastgeknoopt, wat wijst op Oosterse invloed. Uitzonderlijk is dat in de armen en benen van Christud de aderes zichtbaar zijn. Dit komt heel weinig voor, bijna alleen in beeldhouwwerken.

Het werk stelt de Christus patiens voor. De opening van de armen (2,5 meter!) is groot in vergelijking tot de lengte van het lichaam, maar dit stemt overeen met de canon van de Kruisiging. Boven vind je de Madonna Assunta (ten hemel opgenomen), met 2 engelen. Rechts van Chritus de Madonna Addolorata, met een rode mantel (de restauratie bracht het oorspronkelijke rood weer naar boven), haar hoofd is gebogen, de wang rust op een hand, terwijl de andere hand naar Christus wijst. Links van Christus Johannes de Evangelist. Zijn hoofd is gebogen en nrust op beide handen. Op zijn gelaat vind je een extreme uitdrukking van lijden.

Aan de voeten van Christus bevindt zich een figuur, die te identificeren is met Maria Magdalena, dit is typisch voor de Franciscaanse iconografie. De restauratie heeft getoond dat de lange haren een latere toevoeging waren en dat de heilige oorspronkelijk een aureool bezat.

Helaas is het onderste deel van het werk beschadigd. Boven is de clipeus verdwenen. Daar bevond zich de figuur van de Verlosser.

Voor en de restauratie:

 

 Keer terug naar de homepage Italiaanse kunst

Ga naar de homepage Umbria/Toscana

 Ga naar verhuur vakantiewoningen in UmbriŽ

 Ga naar verhuur vakantiewoningen in Toscane

Uw portaalsite over Italië: www.casa-in-italia.com (informatie en verhuur)